آنتیاکسیدانها یک گروه از موادی هستند که میتوانند از آسیبهای سلولی ناشی از رادیکالهای آزاد جلوگیری کنند یا آنها را کاهش دهند. رادیکالهای آزاد، مولکولهای ناپایداری هستند که بدن به عنوان واکنش به فشارهای محیطی و دیگر عوامل تولید میکند.
این مولکولهای ناپایدار میتوانند خطرات التهاب و بروز مشکلات سلامتی مختلف را افزایش دهند. گاهی اوقات به آنها “پاککنندههای رادیکال آزاد” هم گفته میشود.
منابع آنتیاکسیدانها میتوانند طبیعی یا مصنوعی باشند. برخی از مواد غذایی مبتنی بر گیاهان فکر میشود که حاوی آنتیاکسیدانهای زیادی هستند. آنتیاکسیدانهای مبتنی بر گیاهان نوعی فیتوماده یا مغذی مبتنی بر گیاه هستند.
بدن همچنین برخی آنتیاکسیدانها را تولید میکند، که به عنوان آنتیاکسیدانهای درونی شناخته میشوند. آنتیاکسیدانهایی که از خارج از بدن به دست میآیند، آنتیاکسیدانهای خارجی نامیده میشوند.
رادیکالهای آزاد، مواد زائدی هستند که توسط سلولها به عنوان بخشی از پردازش غذا تولید میشوند و به عنوان واکنشی به محیط اطراف. اگر بدن نتواند رادیکالهای آزاد را به طور کارآمد پردازش و از بین ببرد، استرس اکسایشی ایجاد میشود. این میتواند به سلولها و عملکرد بدن آسیب بزند. رادیکالهای آزاد همچنین به عنوان گونههای اکسیژن فعال (ROS) شناخته میشوند.
عواملی که تولید رادیکالهای آزاد را در بدن افزایش میدهند میتواند داخلی باشند، مانند التهاب، یا خارجی، به عنوان مثال آلودگی، تابش UV و دود سیگار.
استرس اکسایشی با بیماریهای قلبی، سرطان، التهاب مفصلی، سکته، بیماریهای تنفسی، کاهش ایمنی، امفیزم، بیماری پارکینسون و شرایط التهابی یا ایسکمیک دیگر در ارتباط قرار گرفته است.
گفته میشود که آنتیاکسیدانها به کاهش رادیکالهای آزاد در بدن کمک میکنند و این منجر به افزایش کلی سلامتی میشود.
از روی اطلاعات فوق، میتوان نتیجه گرفت که آنتیاکسیدانها نقش مهمی در جلوگیری از آسیبهای سلولی و افزایش سلامتی دارند، به خصوص آنتیاکسیدانهای موجود در مواد غذایی گیاهی. بهتر است که در رژیم غذاییتان به صورت منظم از منابع مختلف آنتیاکسیدانها استفاده کنید تا از تنوع این مواد مغذی بهرهمند شوید.
منبع: https://www.medicalnewstoday.com/articles/301506
با ورود و یا ثبت نام در سایت شما شرایط و قوانین استفاده از سرویس های سایت و قوانین حریم خصوصی آن را میپذیرید.